Als je je auto in de vangrail parkeert word je daarna erg pragmatisch. Tenminste, ik de laatste keer wel. Toch maar weer eens nadenken over dingen die je voor je doodgaat eigenlijk nog even moet regelen of - terugkijkend op een gevalletje ‘net niet’, zoals in mijn geval, twee jaar geleden - geregeld zou moeten hebben. Belangwekkende zaken, bijvoorbeeld een levensverzekering, verlanglijstje voor de uitvaart en iets wat op een testament lijkt, maar ook minder acute dingen als een lijstje met wachtwoorden en pincodes. Zodat je geliefde gewoon kan blijven pinnen, weblogs gesloten kunnen worden en om te voorkomen dat er tot maanden na je dood mailtjes blijven komen of je Hyves vriendjes wil worden, bijvoorbeeld. Ik moet er na twee jaar nog steeds aan beginnen.

Vandaag overleed ’stem’ en radiomaker Arjen Grolleman. Zevenendertig. Jeumig. Heel even voelde ik me een voyeur, maar ik kon het niet laten te kijken; zijn Hyves en Twitter doen het nog gewoon. Zijn laatste berichtje plaatste hij vanmorgen om 2.59 uur.

‘Lijkt voor mij en anderen zeer ok als ik nu m’n bek hou.’

Tja.